LUDZKA NATURA
Ludzka natura jest chyba taka,
że w każdym tli się, wczoraj i dziś,
bohaterskiego iskra ANZACa,
choćby nie przeszło mu to przez myśl.
Bodaj bohater trwał nieświadomy.
Niechby w nim rycerz jak śpi, tak spał.
Niech go nie zbudzą wojenne gromy
by pierś wystawiał na celny strzał.
Bo gdy natura ludzka rozkaże,
wyfasowane mundur i żołd.
I przyciągają chwatów cmentarze.
Poległym chwała. They shan't grow old.
Czemu, ach czemu, wciąż ta potrzeba,
by z iskry płomień buchał i żar?
Tak dobrze byłoby ją zaniedbać...
Gdyby świat zechciał. Tak ze wszech miar.
Z powrotem